Filla das ondas  
     
 
Premio “Benito Soto” 2003
Kalandraka Editora, Pontevedra, 2003
ISBN: 84-8464-193-7
Nº de páxinas: 48
Formato: 22'5 x 22'5
1ª edición: Abril 2003
 
     

Traducións  
     
  Castelán: Hija de las olas (Kalandraka Editora, Pontevedra, 2003)
 
     

Sinopse  
     
  Un percorrido pola Pontevedra monumental, polas prazas, fontes, rúas, edificios emblemáticos, monumentos... da man dunha serea que fuxiu dos escudos na máxica noite de San Xoán, e que atrapa a atención de lectores e lectoras de todas as idades.
 
     

Anaco da obra  
     
 
(...)

Unha nena xogaba na fonte, diante da igrexa. Foiaz estrañouse de que estivese soa a aquelas horas. Cantarruxaba e chapuzaba cos pés, e a auga subía ás torres do escudo da cidade, que adorna a fonte. Froiaz abriu a ventá; algunhas muxicas das fogueiras bailaban naquela espléndida noite meiga, e un aire fresco entroulle polo nariz. Fíxolle cóxegas e espirrou. A nena, sen sorprenderse, mirouno; e a Froiaz pareceulle tan bonita que as palabras agocháronse no seu estómago e non dixo nada. Os cabelos mouros, que lle cubrían o peito e as costas, brillaban coma o charón; os pantalóns prateados relucían como apel mollada dun golfiño.

- Veño buscarte, Froiaz. Baixa.

Froiaz quedou pampo: ¿Como sabía o seu nome?

Pero obedeceu e axiña apreceu ao seu carón.

- Non podes durmir, ¿verdade? Tes bolboretas no estómago... -adiviñou ela.

- Hai pouco que viñemos vivir aquí e... -recoñeceu Froiaz.

- Ven conmigo. Ensinareiche algúns tesouros e segredos de Pontevedra.

- É que nin sei o teu... -dubidou el, mirándoa de esguello.

- ¡Mariña! -atallou ela

Mariña non era como as outras nenas: ía descalza... ¡e non tiña embigo!

De boa gana lle preguntaría, pero deulle vergonza.

- Non levas zapatos -sinalou.

- Así podo mollar os pés cando me pete.

- ¿Non che rifan teus pais?

- Non. Meu pai é o Mar e a miña nai é a Ría. Eles déronme forza...

- ¿Forza? ¿Podes levantar esa igrexa? -suxeriu Froiaz, incrédulo.

- Non, pero podo levarte a tempos que xa pasaron, ao verán, ao outono...

- ¡Mentireira! -sentenciou el.

(...)