 |
¡Puag, que noxo! | |||||||||
|
||||||||||
|
Traduccións | |
| Catalán:
Ecs, quin fàstic!
(Editores Asociados: La Galera, Barcelona, 1997) Castelán: ¡Puag, qué asco! (Editores Asociados: La Galera, Barcelona, 1997) Euskera: Puf! Hau nazka! (Editores asociados: Elkar, Donostia, 1997) Asturiano: ¡Puah, que asco! (Editores Asociados: Llibros del Pexe, 1997) |
||
|
Sinopse | |
| Esta tenra e divertida
historia, relata a angústia dun neno que se atopa só na casa
coa súa irmá bebé, ante un feito aparentemente tan
simple como qué facer cando se fixo caca por ela e se enzoufou toda. |
||
|
Anaco da obra | |
|
(...)
Parecía como se lle estivesen a picar as abellas. Eu non sabía qué lle pasaba. -¡Cucú! ¡Cucú! -fíxenlle bonecadas. Parou un chisco e botouse a rir mentres lle caían tres bágoas seguidas. Achegueime para bicala, pero... ¡cheiraba a caca de gatos! -¡Puag, que noxo! -tapei o nariz. (...) © Fina Casalderrey, 1997 |
||
